پاره ای از این گناهان عبارت است از:

1. شرک: در کلام الله مجید آمده که جناب لقمان حکیم این گونه فرزندش را مورد خطاب قرار داد که: «یَا بُنَیَّ! لاتُشرِک بِاللهِ اِنَّ الشِّرکَ لَظُلمٌ عَظیِمٌ»(1)  ای پسرم! به خداوند شرک مورز! که البته شرک ظلم بزرگی است. چرا که ظلم، به دقت معنا، مقابل عدل است، که «العَدلُ وَضعُ الشَّیءِ فِی مَوضِعِهِ» است. یعنی هر چیز را جای خودش قرار ده!

اما این که شرک مورد بخشش خداوند متعال قرار نمی گیرد. به آیه ای از کلام خداوند تکیه خواهیم کرد که فرمود: «اِنَّ اللهََ لا یَغفِرُ اَن یُشرَکَ بِهِ، وَ یَغفِرُ مَا دوُنَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاءُ وَ مَن یُشرِک بِاللهِ فَقَدِ افتَرَی اِِثما عَظیِمَا»(2)  البته خداوند نمی بخشد که کسی به او شرک ورزد! ولی کمتر از آن را می بخشد برای هر که بخواهد. و البته هر که به خداوند شرک ورزد، به او بهتان بزرگی زده است.

2. سوء خُلق: از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرموده اند: «لِکُلِّ ذَنبٍ تَوبَهٌ اِلا سوُءُ الخُلُقِ، فَانَّ صَاحِبَهُ کُلَّمَا خَرَجَ مِن ذَنب دَخَلَ فیِ ذَنب»(3)  برای هر گناهی توبه ای هست. مگر بر بد اخلاقی! چرا که صاحبش هر گاه از گناهی خارج شود بار دیگر به گناه دیگری روی آورد.

4. بدعت در دین: مطرح کردن چیزی که جزء دین نیست به عنوان دین و یا حذف آن چه خداوند متعال خواسته را بدعت گوئیم. شخص بدعت گذار در واقع خود را قانون گذار و مُشََّرِع دیده در حالی که هیچ کس جز خداوند متعال در چنین جای گاهی قرار ندارد. حضرت مولا علی (علیه السلام) فرموده اند: «... اَو یَستَنجِحَ حَاجَه اِلَی النَّاسِ بِاِظهَارِ بِدعَه فیِ دِینِهِ،»(4)  ... یا این که طلب پیروزی و رستگاری بر مردم کند به بدعتی که در دینش آشکار سازد.

5. دروئی: امام علی (علیه السلام) فرموده اند: «... اَو یَلقَی النَّاسَ بِوَجهَینِ»(5)  از گناهان نابخشودنی این است که... مردم را ملاقات کند به دو روی. این عبارت کنایه از منافق بودن شخص است.

6. نمّامی و سخن چینی: برخی در پیش روی مردم چیزی می گویند و پشت سر آن ها به گونه ای دیگر سخن می گویند. درباره انسان دو زبانه، حضرت امام علی (علیه السلام) فرموده اند: «... اَو یَمشِیَ فیِهِم بِلِسَانَینِ»(6)   از گناهان نابخشودنی این است که... به دو زبان بین مردم "رفت وآمد" کند.

7. سبک شمردن گناه: برخی انسان ها گناه خویش را کوچک می انگارند. بعید نیست که این گونه برخورد ناشی از خودپسندی انسان باشد. از حضرت امام باقر (علیه السلام) نقل شده است: «مِنَ الُّذُنوُبِ الَّتِی لا تُغفَرُ قَولُ الرَّجُلِ: یَا لَیتَنیِ لا اؤَاخَذُ اِلا بِهَذَا»(7) از گناهانی که بخشیده نشود این است که مرد بگوید: ای کاش من تنها به این گناه مؤاخذه شوم. کنایه از این است که گناهش را سبک گرفته است.

1.سوره مبارکه لقمان، آیه شریفه .
2.سوره مبارکه نساء، آیه شریفه 48.
3.بحارالانوار، ج 77، ح 148، ح 3.
4.نهج البلاغه، خ 153.
5.نهج البلاغه، خ 153.
6.نهج البلاغه، خ 153.
7.صدوق، خصال، ص 24، ح 83.

مرتضی آقاتهرانی

مطالب مرتبط با این موضوع

انواع گناهان

مراتب گناهان

پیش گیری از گناه

درمان بی توجهی به گناه

دروغ، کلید گناهان